Straffe motorverhalen, wie heeft ze niet. En vooral, wie hoort ze niet graag vertellen. Daarom serveert MotoKicX elke donderdag een straf verhaal, kwestie van de dag goed te beginnen.

Als jonge, onervaren motorjournalist werd ik naar Spanje gestuurd voor de zogeheten Fiësta GasGas, een event waarbij de voormalige eigenaar van GasGas z’n enorme domein nabij Girona openstelde voor iedereen met een GasGas enduro of trial. En deze jongen. Dat ik geen greintje ervaring had in beide disciplines, noch enige beschermende uitrusting die naam waardig, leek niemand een punt te vinden.

Ik werd meteen op een trial gezet en een opgedroogde rivierbedding op gejaagd. Die maakte ergens een 90° bocht naar links, steil omhoog. Louter door puur geluk nam ik die draaiend op het achterwiel, het voorwiel afstotend tegen een steen. In een vlaag van zinsverbijstering beschouwde ik mezelf als een natuurtalent. Missie geslaagd, dus werd een 300cc tweetakt enduro onder m’n kont geschoven met de boodschap de lintjes te volgen, ‘want als je hier verdwaalt vinden we je nooit meer terug’.

Het ‘soft’ enduro-parcours bleek moeilijker dan de trialzone. Ik stootte m’n onbeschermde knieën continu tegen rotsen en moest vrijwel de hele tijd bijtrappelen om rechtop te blijven. Het kreng had een gemeen karakter, blokkeerde constant en op een bepaald moment was ik zo uitgeput dat een toevallige passant met een quad (nog steeds geen flauw idee hoe die daar kwam) de motor moest aantrappen.

Toen ik eindelijk doodop aankwam bij het beginpunt was het hele domein compleet verlaten; enkel de Belgische delegatie stond nog ongerust te wachten, ervan overtuigd dat ik al ergens in het bos lag te rotten. Een maand nadien kocht ik wel m’n eerste trialmotor, al was dat geen GasGas…

Straf verhaal 2106

Tekst Pieter Ryckaert • Illustratie Bruno Vackier