MotoKicX serveert elke donderdag een nummer over of met motoren in de hoofdrol. Deze week: Rush met ‘Ghost Rider’.

De Canadese band Rush was er zo eentje die ‘t nooit echt tot de mainstream radiozenders heeft geschopt, en er toch in geslaagd is een enorme fanbase op te bouwen. Opgericht in 1968 en uiteindelijk ontmanteld in 2020 staat Rush er nog steeds, getuige de twee miljoen (!) maandelijkse luisteraars op Spotify. Nummers als ‘Tom Sawyer’ of ‘Limelight’ zijn ongetwijfeld ooit in je hoofd blijven rondwaren. Is het niet vanwege de technisch erg verfijnde bas-, gitaar- of drumlijnen, dan ongetwijfeld door de vrij penetrante, hoge stem van zanger Geddy Lee. Maar vandaag hebben we het over ‘Ghost Rider’, een nummer waarmee de band bewijst dat er weinig dingen zijn die een motorrit overtreffen als het erop aankomt om het kopje eens stevig leeg te blazen.

Pack up all those phantoms
Shoulder that invisible load
Keep on riding North and West
Haunting that wilderness road
Like a ghost rider

En dat was nodig. 1997 was namelijk een onwaarschijnlijk rampjaar voor drummer en songschrijver Neil Peart (die in januari 2020 overleed). Eerst kwam zijn toen 19-jarige dochter om bij een auto-ongeval, tien maanden later bezweek zijn vrouw als gevolg van een slepende ziekte. Muziek mag dan de zeden verzachten, het hoeft niet te verwonderen dat die clichématige vlieger niet opgaat als je dergelijke rampspoed te verduren krijgt. Peart nam even een pauze bij z’n band en vertrok prompt met z’n BMW R 1100 GS voor een rit van 88.000 (!) kilometer en veertien maanden doorheen Canada, de VS en Centraal-Amerika. Na z’n terugkeer pende hij niet enkel de lyrics voor dit nummer, maar ook een heel boek over z’n verwerkingstrip. Hulde.

Fotografie header: Archief A. Herl