Een KicXstart-voorwoord openen met Harley-nieuws is als Playboy-lezers verrassen met een centerfold van een half ontblote klusjesman. Da’s even schrikken. Andere interesses, dat idee. Maar tijden veranderen. Zo draaien wij anno 2018 onze rechterhand niet om voor een potje beachsprinten op een Street Rod, om maar iets te noemen. En Harley is zelf ook niet te beroerd de hand uit te steken, getuige de recent geëtaleerde toekomstvisie. Voor het doorgaans zo conservatieve Amerikaanse merk hebben we het met project ‘More Roads to H-D’ echt over een aardverschuiving van jewelste. Sterker, de klap dreunt in de hele motorwereld nog wel even na.

Hoewel de club uit Milwaukee tussen neus en lippen aanhaalt de trouwe Harley-man/vrouw niet uit het oog te verliezen, is het in de nieuwe visie overduidelijk dat er vooral nieuwe doelgroepen aangeboord dienen te worden. De toekomstvisie doorspittend begint het opeens ook te dagen waarom het tussen Trump en Harley recent niet boterde. Trump en Harley leken het ideale huwelijk, zo Amerikaans als het decolleté van Dolly Parton en bovenal vooral oerconservatief en naar binnen gekeerd. Maar niet dus. Terwijl Trump de VS by the pussy grabbed door de mondiale deuren te sluiten en de vergrijzende working class hero richting de heropende kolenmijnen te sturen, dacht Harley kennelijk vooral aan een toekomst. Aan lichte motoren gebouwd in – en bestemd voor – de Aziatische markt, bijvoorbeeld (Trump trekt acuut wit weg). Of aan het opzetten van een modulair platform waarop verschillende modellen tussen grofweg 500 en 1.250cc het levenslicht zullen zien. Wie dan denkt aan een apehangertje hier en een softailtje daar, komt bedrogen uit: er staat naast een spectaculaire Streetfighter zelfs een allroad in de planning voor 2020. Een allroad. Harley!

Nu is die Azië-benadering en de modulaire aanpak voor sommige fabrikanten al gesneden koek (BMW, KTM, Triumph), maar waar Harley als ‘gerenommeerde’ fabrikant écht de boel opschudt, is met de definitieve introductie van de elektrische LiveWire, volgend jaar. In 2022 gevolgd door een lichtere, beter betaalbare variant. Eindelijk een gerenommeerde motorfabrikant die de ballen heeft de veilige verbrandingsmotor even te parkeren en iets van een toekomstvisie te etaleren. Ik hoop van harte dat het een succes wordt, 1) omdat het een gaaf ding is om te zien, en 2) omdat de andere grote jongens dan hopelijk volgen. Wanneer vertaalt Kawasaki z’n bejubelde supercharger-techniek in een betaalbare 675cc twin voor de ‘gewone’ motorrijder? Of komt Suzuki nu echt eens met een kleine Recursion Turbo? En Honda? Ducati? BMW?  Het is alles welbeschouwd veel voortborduren op het vertrouwde. Revolutionaire technologieën komen tot op heden niet veel verder dan het laboratorium. Dat uitgerekend Harley nu de boel op gang trekt, is even verbazingwekkend als hoopgevend. En waarschijnlijk geheel tegen de zin van de heer Trump. Die bouwt er liefst een muurtje omheen. Betaald door de Mexicanen.

 

Randy van der Wal, hoofdredacteur Kicxstart