Joël Robert, de eerste Belgische MX-superster, is vandaag overleden op 77-jarige leeftijd. De zesvoudig MX-kampioen (CZ/Suzuki) leed aan een zware vorm van diabetes, kreeg recent ook met meerdere beroertes af te rekenen en kampte ook met longproblemen. Tot overmaat van ramp raakte hij ook besmet met Covid, waarna hij ook nog een hartaanval te verduren kreeg. Robert, die vaak vanaf een verloren positie terugvocht, gaf dit keer de strijd op.

Het woord ‘legende’ wordt al te vaak gebruikt dezer dagen, maar Robert was een absolute legende. In de jaren 60 en 70 kroonde hij zich zes keer tot wereldkampioen en won hij meer dan 50 GP’s, een record dat 30 jaar op de tabellen zou staan tot Stefan Everts die zou verpulveren. Nadien werd hij succesvol bondscoach van het Belgische team voor de MX der Naties.  

(foto: A.Herl Archive)

Los van z’n talent en een meedogenloze competitiedrang op de motorfiets, zal Robert herinnerd worden als een ontzettend aimabel man ernaast. Hij bleef altijd een volksmens die even veel tijd had voor de doorsnee fan als pakweg voor Hollywood-ster Steve McQueen, een persoonlijke vriend. Robert hield van plezier maken en entertainde op zijn manier de MX-paddocks overal ter wereld.

(foto: A.Herl Archive)

Er bestaan 1001-verhalen over een gekscherende Robert, van het uitduwen van een sigaret op het stuur van een concurrent vlak voor de start, over het onnoemelijk hard door Europa razen met z’n Mercedes, een bungelende aanhangwagen met z’n motor erop slippend achter zich aan slepend tot het lenen van motoren van concurrenten om hen te tonen wat die motor écht kon. Allemaal met de glimlach die hem zo kenmerkte. België en bij uitbreiding de wereld is er in één klap een stuk minder leuk op geworden.

(foto: A.Herl Archive)